این مسابقه بازنده ندارد!

بعد از کنکور تابستان ۹۹ (هم‌زمانی با بیماری کرونا) امسال هم در شرایطی باز متفاوت و سخت، داوطلبان به آزمون سراسری تیر 1405 نزدیک می‌شدند.

یادداشتم را نه فقط برای همراهی و بدرقه شما داوطلبان عزیز بلکه برای استقبال از آینده و آرزوهای و انتخاب‌های پیش‌ رویتان می‌نویسم. می‌خواهم باز از درس، مسابقه، رقابت و ورزش بنویسم زیرا این دو یعنی میدان درس و ورزش، هر دو نیاز به تمرین و ممارست دارند و هر دو نیازمندِ پیوستگی، تلاش و بکارگیریِ استعداد و توانایی‌های فردی‌اند. از جهاتی در هر دو رقابت می‌کنیم، پیشرفت می‌کنیم و در نهایت به قله می‌رسیم. در ورزش وقتی مدالی دریافت می‌کنیم، این به معنای شکست و ناکامی دیگری نیست. تصور غلطی است اگر در المپیک، قهرمانی از یک کشور در رقابت، توسط قهرمانِ کشوری دیگر به زیر کشیده شود!! در اینجا فقط ورزشکاران با فاصله اندکی در کنار هم قرار می‌گیرند. آن‌ها گاهی رکوردهای خودشان را در این مسابقات می‌شکنند و از خود پیشی می‌گیرند و این اتفاق آن‌ها را برای میدان بعدی امیدوارتر می‌کند.

در کنکور هم هرکس به قله خودش می‌رسد، هیچ‌کس نیست که شکست بخورد، رقابت و مسابقه برای ورود به دانشگاه بازنده ندارد. در عرصه کنکور دانش‌آموزانِ بسیاری با روش‌های گوناگونی خود را به آینده نزدیک می‌کنند. تلاش، عنصر مشترک همه آن‌هاست استعداد، علاقه، ظرفیت و توانایی‌های متفاوت، فقط در تعیینِ نوعِ انتخاب‌های آینده تاثیر می‌گذارد. پیشرفت فرایندی چند بعدی است که تنها با نمره و رتبه تعریف نمی‌شود؛ مولفه‌های پیشرفت چون توانِ سخت‌کوشی، عمقِ دانش و فهم، میزانِ هدف‌گذاری، قدرتِ تحلیل و کسب مهارت‌های فراشناختی موفقیت را شفاف و معنا‌دار می‌کنند و از همین روست شما به عنوان یک دانش‌آموز انگیزه می‌گیری دیروزت را بهتر کنی و برای رسیدن به آرزوهایت، تلاش کنی.